Belayı Girdaba Düşen Sefine

Belâ-yı girdâba düşen sefîne Gökde uçan kuşdan istimdâd eyler Bahr-i kahır dolsa rûy-i zemîne Amân Allah diye bin feryâd eyler Âteş aldı bu dünyâyı alışdı Kâfir islâm birbirine karışdı Kullar azdı Hakk’dan belâ erişdi Kebâir küfüre istinâd eyler Sular gibi akar akar giderler Kebâiri göz önünde ederler Evlâdından fâsık ümm ü pederler Şehvet-i nefsine inkıyâd eyler Nisâ ricâl birbirine karışdı Ehl-i şekâ ‘ısyân ile görüşdü İblîs mel’ûn murâdına erişdi Yürütür tuğyânı i’timâd eyler Ahkemü’l-hâkimîn Rabbü’l-‘âlemîn Demezler göndermiş Kur`ân-ı Mübîn Münkir-i kıyâmet olur mu gamgîn Gün-be-gün gafleti izdiyâd eyler Edeb ü hayâdan olmuşlar berî Îmân u islâmdan kalmışlar geri Bahr-i şekâvetde civân u pîri Râh-i şerî’atden istib’âd eyler Kolay kolay islâm nâmı söylenmez Emr-i Kur`ân nedir aslâ dinlenmez Bu gaflet kıratı gider eylenmez Kitâb’dan bî-taraf infirâd eyler Eyvâh islâm bugün bozuldu gitdi Tarîk-ı dalâle düzüldü gitdi Îmân ‘irfân ise süzüldü gitdi Dem-i gaflet kalbde incimâd eyler Âmirler verdiği emrine sâhib Elbette emrullah cümleye gâlib Kâdir kudretini eder mi gâib Gayretullah Lutfî gör neler eyler