Eşiğin Taşını Kan İle Yudu

Eşiğin taşını kan ile yudu çeşm-i terim Bes ki pâkım taşı lâ’l eyledi feyz-i nazarım Ciğerim dağma merhem bulmadım senden Nice âh eylemeyem âh yanıptır ciğerim Dedi ol yâr seher vakti gelem lîk ne sûd Vakt ma’lûm değil şâm ile birdir seherim Ey hoş ol şâm ki bî-hod gidem ol kûya vü subh N’eyledim anda deyu gayrdan alam haberim Düşmezem gönlüne ya’ni olubam öyle za’if Derd-i aşkınla ki gözgüde görünmez eserim Nice bin âşıka ancak bir ok attın demedin Ki düşer birbirine bir nice üftâdelerim Ey Fuzûlî dura benden ala ta’lîm-i vefâ Nâ-geh er merkad-i Mecnûn’a düşerse güzerim Fuzuli