Beni Zikr Etmez El

Beni zikr etmez el efsâne-i Mecnûn’a mâ’ildir Ne benzer ol bana derdi anun takrîre kâbildir Beyâban-gerd Mecnûn’dan gam ü derdim su’âl etmen Ne bilsin bahr hâlin ol ki menzil-gâhı sâhildir Benim tek olabilmez şöhre-i şehr-i belâ Mecnûn Kabûl eyler mi bu rüsvâlığı her kim ki âkildir Ne müşkil hâli olsa âşıkın ma’şuk eder çâre Ger ol bî-derd bilmezse bu hâli hâl müşkildir Firâk eyyâmı seyl-âb-i sirişkimden haber tutmaz Kıyâmet mâ-cerâsından gör ol zâlim ne gâfildir Fakih-i medrese ma’zûrdur inkâr-i aşk etse Yok özge ilmine inkârımız bu ilme câhildir Fuzûlî el seni Mecnûn’dan efzun der melâmette Buna münkir değil Mecnûn dahi ma’kûle kâ’ildir Fuzuli