Bir Keder Halk Etse

Bir keder halk etse Rabbü’l-‘âlemîn Mü’min ü muvahhide mükâfât eyler Her ne diler ise Cenâb-ı Mu’în Hamd eden hâmidi mücâzât eyler Belâya sabr eden kazâya rızâ Cennet-i a’lâdır sabrına cezâ Fâtımetü’z-Zehrâ câr-ı Mürtezâ Firdevs ravzasına mülâkat eyler Her ne gelse Mevlâ’sından kuluna Hamd ü şükrü ezkâr etse diline Mağfiret fermânın alır eline Rahmet-i Rahmân’a muzâfât eyler Mü’mine ne gelse Zât-ı Mevlâ’dan Ayırmazsa kalbin Hakk Teâlâ’dan Ayırmaz Mevlâ’sı taht-ı livâdan Cenâb-ı Zü’l-Celâl beşâret eyler Bulsun evlâdları ‘ind-i Hudâ’da Merhamet mağfiret nûr-ı hüdâda Rahmet okur kullar bây u gedâ da Mübârek rûhunu kerâmet eyler Nûr-ı îmân ile münevver evlâd Âdâb-ı İslâm’la olmuşdu âbâd Merhamet-i Mevlâ eyleye dilşâd Dergâh-ı Rahmân’da berâet eyler Gönlünde göründü feyz-i Rabbânî Kalbinde vâr idi hubb-i Rahmânî Yüzünde eser-i nûr-ı îmânı Gören islâm böyle şehâdet eyler Vâlidesi bulsun bu derdde rahmet Bu derdine Mevlâ ede merhamet Cennet-i a’lâda bir bâkî devlet Hazret-i Peygamber şefâ’at eyler Mevlâ ihsân etsin sabr-ı cemîller Hürmet bulur elbet derdli ‘alîller Cennet-i a’lâda zâd-ı kalîller Lutfiyâ Mevlâ’sı ziyâfet eyler