Can Kurban

Nevâ-yı nây-ı dilden dinleyen dildâre cân kurbân Bu iklîm-i dile mâlik olan hünkâre cân kurbân Güneş-veş bahş-i nûr eyler o mihr-i cân olan cânân Hayât-ı câvidân câne veren dîdâre cân kurbân Kemâlât ehline kâfî değildir cennet-i rıdvân Muhabbet zencirinde Mansûr-ı berdâre cân kurbân Cemâlin cîmini cânân ederse cân gözüne câm Görürsem kûy-i dildârı der-i dîvâne cân kurbân Gel ey Lutfî yüzün sür yerlere bir Allah’a yalvar Anadan babadan erham olan bir yâre cân kurbân