Canibi Maşukdan Esdi Yine

Cânib-i ma’şûkdan esdi yine bâd-ı sabâ ‘Âşıkın oldu girîbânı çü gül gonca kabâ Derd-i ‘aşka kâil ol kim bundadır dermân-ı dil Olmasın ‘ömr-i ‘azîzîn derdsizlikden hebâ Ger muhabbet lezzeti konsa dimâğ-ı cânına Zehr olursa sunduğu mahbûbun itmezsin ibâ İbn-i Edhem ‘aşk ile berbâd kıldı tahtını Düşdü râh-ı ‘aşka Belkıs eyledi terk-i Sebâ Hakkıyâ mahv-ı fenâ kıl kendini mahbûbda İbtilâya bakma zîrâ vardır anda ictibâ