Delili Akla Gelem Ben

Delîl-i ‘akla gelem ben berü gel ey ‘âkil ‘Âkil olan kişi ‘aceb niçün olur gâfil Hakka eyle nazarı bakma bana sultânım Bu âb u gil sûretimdir cân u dilim cân u dil Ki ezelden ne ise aslın yine anı iste Evliyâ eteğini tut eğer ki varsa delîl Nice bu sen sen ‘aceb ben ben ‘aceb kibr ü menî Nice bu fikr-i fesâd u bu tasavvur-ı bâtıl Nice bu çeng ü çegâne bu ‘işret-i meclis Nice bu efsâne sözler niçe bu kâl ü kıyl Seni bu şerâb-ı gaflet seni bu hâm itmiş Kendözün iş gice uyku uyan ey gâfil ayıl Kanı senin ile bile gelen yine gitdi Sen dahi bırak öyle değil isen ‘akl-ı kalîl Bu işin içinde o Sâni’ biledir gel bak Bu nakış sûretle kalma bâkî değil âb u gil Bu ‘akl-ı ma’âşı terk it bir ‘akıl gel iste Delîl iste gör ey karındaş olmasın zelîl Gel eksikliğini dile söz ile iş bitmez Nite kârın bu bîhûde rivâyet ü te’vîl Özüne bir yören ahî ne hâldesin anla ‘Ömür geçer sana koymaz işini eyle hâsıl Nasîhatın ayruğa çok sana itmez eser Bahîl ana dirler ki özüne ola bahîl Dâimâ arpa satarsın ki buğday gösterdin Bu sen ey Kaygusuz Abdâl hâlini sen kim bil