Demiş Her Gonceye

Demiş her gonceye âşıklığım râzın sabâ derler El ağzın tutmak olmaz korkarım ey gül sana derler Esîr-i derd-i aşk umest-i câm-i hüsn çok ammâ Biziz meşhûr olan Leylî sana Mecnûn bana derler Senin mihr ü vefâ gösterdiğin ağyâra çok gördüm Galattır kim seni bî-mihr okurlar bî-vefâ derler Sana dreler büt-i çin zülfüne zünnâr söylerler Zihî imânı yoklar küfr söylerler hatâ derler Bana derlerdi evvel bir melektir sevdiğin hâlâ Görenler ben fakiri gökten inmiş bir belâ derler Mariz-i âşk akd-i zülfün eyler ârzû zirâ Mu’alicler bu mühlik derde müşkildir devâ derler Fuzûlî âşıka derker olar kim terk-i aşk eyle Demezler mi hatâ tağyîr kıl hükm-i kazâ derler Fuzuli