Dervişe Bican Gerektir

Dervîşe bî-cân gerekdir câna cânân isteyen Ehline fermân gerekdir ‘ilm ü ‘irfân isteyen Vâridât u varlığa ermek dilersen gel berü Zikr-i Hû’nun bahrına dal gevheristân isteyen Pâdişâh inzâl eder mi menzili olsa harâb Dü cihândan el yusun zâtında seyrân isteyen Nice akar gör sular leyl ü nehâr olup revân Yek-nefes ârâm eder mi bahr-ı ‘ummân isteyen Mürg-i bülbülün figânın görmemin ey bî-basar Nice zârî kılmaya nûr-ı gülistân isteyen Gönlünü ol yâre verenler cefâdan gam yemez Zehri nûş etmek gerekdir lutf u ihsân isteyen Bâtınımdır zâhir oldu söylerem izhâr edüp Şöyle bil kurbân gerekdir dosta mihmân isteyen “Küntü kenz”in mazharı sırrından alsın dersini Okuyup hakka’l-yakîn âyât-ı Kur`ân isteyen ‘Ârifin nutku “hüve’l-hakk”dır belî hakka’l-yakîn Cânı kurbân eylesin çün böyle erkân isteyen Seb’ayı seyr etmeyen sırdan haber bilmez nedir Hızr ile yek-dem gerekdir âb-ı hayvân isteyen ‘İlm ü hikmet bâbının kârhânesidir kalbimiz Der Sinân Ümmî kanı derdine dermân isteyen Ümmi Sinan