Dervişlik Özüne Hakim Olmaktır

Dervîşlik özüne hâkim olmakdır Esîr-i nefs olan dervîş değildir Aşkı rehber edip Hakk’ı bulmakdır Keşkül teber ‘asâ tîğ şiş değildir İbâdet nâmına kalkıp oturma Bağırma tepinme göğsüne vurma Yâ Hû Yâ Hak diye köpürüp durma Zikr-i Hakk hazm için geviş değildir Sırr-ı hakîkatı gönülden öğren Gönüldür ‘aşk ile dîdârı gören ‘Ârif-i âgâha o zevki veren Beng ü bâde afyon haşîş değildir Dünyâda cennete girenler varsa Vech-i Hakk’ı ‘ayân görenler varsa “Ene’l-Hakk” sırrına erenler varsa Sarhoşluk yüzünden ermiş değildir Boz yılanı tutdu çivi yutdu erler Pîrimiz duvarı yürütdü derler Kerâmet olsa da böyle hünerler İnsânlığa yarar bir iş değildir Kerâmet umma hiç Necef taşından Ayrılma insandan öz kardaşından Hakk’ı göremezsin Bağlarbaşı’ndan Gerçek er sultândır keşîş değildir Ma’mûrede doğar ma’nevî insân Terbiyeyle büyür kudret-i îmân Senin aradığın ni’met-i irfân Yaban yerde biter yemiş değildir Ham ervâh her yerde var yığın yığın Nedir onlar ile verip aldığın ‘Uzlete mâil ol gönlüne sığın Cihan gönül kadar geniş değildir Rızâ’dan himmet al berzahda kalma Serden geçmedinse ‘ummâna dalma Dervîşlik sözünü ağzına alma Demir leblebidir kişniş değildir