Devr Edüp Geldim Cihana

Devr edüp geldim cihâna yine bir devrân ola Ben gidem bu ten serâyı yıkılup vîrân ola Cûş edüp ‘ummân-ı cân cismim gemisin dağıda Yerler altında tenim toprak ile yeksân ola Bu vücûdum dağı kalka atıla yünler gibi Şeş cihâtım açıla bir haddi yok meydân ola Dört yanımdan nâr u bâd u âb u hâk ide hücûm Benliğim anlar alup bu varlığım tâlân ola Dağıla terkîbim otuz iki harf ola tamâm Nokta-i sırrım kamunun cevherine kân ola Cümle efkâr u havâssım haşr ola bu arsada Kalkalar hep yeniden san kim bahâristân ola Yevm-i tüblâdır o gün her ma’nâ bir sûret giyer Kim nebât u kimi hayvân kimisi insân ola Kabrime dostlar gelip fikr ideler ahvâlimi Her biri bilmekde hâlim vâlih ü hayrân ola Her kim ister bu Niyâzî derdmendi ol zamân Sözlerini okusun kim sırrına mihmân ola