Doğah Eyyamdan Bir Lahza

Doğalı eyyâmdan bir lahza görmedim huzûr Mihnet ü derd ile ‘ömrüm geçdi bulmadım sürûr Dostlar yas itmeniz öldüğüme olman hazîn Kim ‘arûsîdir bana kılmak bu dünyâdan mürûr Gerçi mâtem ider il ölmeğe ben idem ferâh Kim bekâ dârına irer terk iden dârü’l-gurûr Mâtem itmen dostlar öldüğüme olman hazîn Bes-durur cevr ü cefâ çekdim cihânda bî-kusûr ‘Önır-i Nûh u mâl-ı Kârûn u Süleymân mülki hem Çöpe değmez çünki âhir menzilin ola kubûr Mülk ü mâla ‘ömrünü sarf itmegil kim ölicek Yerde kalır mâl u mülk ü tâk u eyvân u kusûr Çün gelen geçer Hayâlî yok sübûtu bir şeyin Bir karâr üzre değil ‘âlem ilâ yevmi’n-nüşûr