Dostum Destinden Olan

Dostum destinden olan let bana devlet yeter Darb-ı serdeste başımda efser-i ‘izzet yeter Bir levendem ben yaraşmaz bana dîbâ vü harîr Dem-be-dem kâna boyanmaķ cismime ĥil’at yeter Bûstân-ı kûy-i dilberde yediğim taşlar Vâr ise fi’l-cümle zevkim mîve-i cennet yeter Dostum cismimde her bir zahm-ı pür-hûnun senin Bezm-i gamda gönlüme bir sâgar-ı ‘işret yeter Hayretî-i vâlih ü hayrâna dest-i dostdan Gâh geh doyunca let yemek zihî ni’met yeter