Düçar Oldum Pir Aşkına

Dûçar oldum Pir aşkına, tâ ezelden ben Allah’ım bu aşk ile, için için yanıyorum Kurudu gözyaşlarım, artık kan ağlıyorum Sana kavuşmak için, inim inim inliyorum Gülüyor dost yüzlü düşmanlar halime Nedendir bilmiyorum, nedendir Allah’ım Yetmiş iki fırka dahi bakmaz yüzüme Sümmün bükmün ümyün dedin Allah’ım Her biri bir sevdada unutmuş aslını Gözleri kör, kulakları sağır, duymazlar Tasavvuf ehli on iki fırka, birin hidayet On birin ise delâlette zikreder Allah’ım Seni sen bilir, sen zikredersin ancak Yoktur şerikin senin, buyurdun Allah’ım Âyandasın, görene âdem, âlem şeklinde Kemal sıfatlarınla muttasıfsın Allah’ım Nice âşıkların asılmış siyah zülfünden Mansur gibi “Enel Hakk” ile berdar ister Kimine verdin malı, evlâdı, kahrından! Onları dünyada güldürürsün Allah’ım Kimini yarattın, yüzüne bakmak için Âşıkâne eşeddül belâyı yağdırırsın Bugün âlemde cemâlini gördü ârifler Davud da buna şahâdet eder Allah’ım