Enel Hakk Açdı Ebvabın

Ene’l-Hakk açdı ebvâbın bugün ol kenze dükkânem Ne söyler dinle pürtâbın eğerçi nutk-i insânem Hümâyûn kurdu bu cisme irişdi feyzi her isme Hitâb olundu bu resme “leyse ke mislihî” sultânem Kemâlât-ı sıfâtımdır ki cümle halk olan mahlûk Benim sırrım münezzehdir ne ins ü dîv vü ne cânem Kelâmım varlığındandır nebîlere olan inzâl Hüvallâhüllezî diyü okunan dilde Kur`ân’em Yaratmazdan kamu halkı ekâlîm-i hakâyıkda Habîbim Mustafâ nûrun getirdim önce burhânem Kemâl-i kudretimden çün yaratdım yerler ü gökler Meleklerim bana tesbîh iderler Ferd ü Yezdân’em Benim sırrım kemâlidir ki dilde söylenen her dem Kimin zâhir kimin bâtın kılaram feyz-i Rahmân’em Her eşyânın kemâlâtı benim emrimdedir yeksân Eğer kahrım eğer lutfum bi külli derde dermânem Bana fermân olan her dem kılar tevhîdime ikrâr Kılarsa kancaru ‘azmi özünde ana mihmânem Eğer mutlak vücûdumdan getirsem ‘âleme katre Bi külli mahv ola fânî ki ol deryâ-yı ‘ummânem ‘Ademden ‘âleme tartup kimin açup kimin örtüp Bu ef’âlim serâyında ki sâhib-âyin erkânem Kime keşf itsem envârım olur fikrimde sergerdân Şûrîde bülbüle karşu açılan verd-i reyhânem Hatâ ehli olan kimse hatâsına hayâ itse ‘Atâlar kılaram ana keremler kânı Gufrân’em Kime fazlım kılam ihsân olur fikrim ile hayrân Dola hikmet ile kalbi diline geldim ‘irfânem Eğer sugrâ eger kübrâ muhîtem cümle mevcûda Hezârân türlü bin yüzde görünen gözde seyrânem Şerîkim yok nazîrim yok Ehad Ferdim vezîrim yok Bi külli işbu mevcûdât te’avvüz kıldığı hânem Sinân Ümmî bana fermân olupdur eyledim hayrân Dilinde söylenen ‘irfân hemân ol nûr-ı Yezdân’em Ümmi Sinan