Gam Odur Kim Kala Dünya Gide Din

Ey gönül gaflet ile olma hazîn Nâzırındır çü senin Rabb-i Mu’în Her hevâ ile sakın kılma enîn Hakk rızâsında olup dur metîn Gam değildir gide dünyâ kala dîn Gam odur kim kala dünyâ gide dîn İdüben darb-ı mesel kâmiller Fehm idüp anlar anı ‘âkiller Bunu dir cümle olan ‘âlimler Hem dahi her ne ki var ‘âmiller Gam değildir gide dünyâ kala dîn Gam odur kim kala dünyâ gide dîn Bildi fânîyi hemân cümle hebâ Bakmadı mü’min olan zerre ana Gözledir emr-i Hudâ ile bekâ Oldu mâil geçinen ehl-i hevâ Gam değildir gide dünyâ kala dîn Gam odur kim kala dünyâ gide dîn Vay sana kim ger olursa gözün aç Sözümü dinle benüm sen gözün aç Özüne var yürü sen eyle ‘ilâç Ufanır bil işbu kandîl-i zücâc Gam değildir gide dünyâ kala dîn Gam odur kim kala dünyâ gide dîn Diler isen ki hidâyet bulasın Hakk Te’âlâdan ‘inâyet bulasın Terk it a’dâyı bidâyet bulasın Rabbin özünde nihâyet bulasın Gam değildir gide dünyâ kala dîn Gam odur kim kala dünyâ gide dîn İtme gel ‘ömrünü zâyi’ Gurbî Bul yürü Rabbini râfi’ Gurbî Sana yok bulmağa mâni’ Gurbî Cümleden bes ola nâfi’ Gurbî Gam değildir gide dünyâ kala dîn Gam odur kim kala dünyâ gide dîn