Ey Gönül Doğru Git

Ey gönül doğru git Hakk’ın yoluna Erenlerin çığırından çıkma gel Dilersen maksûdun ‘ayân buluna Cihânın nakşına becid bakma gel Ne gördünse evliyânın yüzünden İşle ayrılma anların izinden Hazer eyle sakın İblîs sözünden Dergâhdan nâmını verüp yakma gel Nice bir ben deyü da’vâ kılasın Her ne işledinse bir gün bulasın Sözü doğru söyle mü’min olasın Yılan gibi irdiğini sokma gel ‘Âlimler ‘ilm ile erkân iderler ‘Âşıklar ‘âlemi seyrân iderler ‘Ârifler ‘isyânı pinhân iderler Görüp işitdiğin ilüp çakma gel Yarın cennet kapuları açıla Hakk’ın rahmetleri halka saçıla Ola kim eksiklerinden geçile Kimsenin suçuna lakap takma gel Sular gibi çağla aslını özle Fâş itme câhile sırrını gizle Alçağa meyl idüp ‘ummânı gözle Dağıluban her yanaya akma gel Bu dünyânın yokluğuna darılma Sinek gibi ‘ankebûta sarılma Bülbül olup gülistândan ayrılma Arı gibi her çiçeği kokma gel Göre bu dünyâyı irküp dereni Anca bir sâ’atdır anın vîrânı Lokmanı pâk eyle ele gireni Hayvân gibi boğazına tıkma gel Ümmî Sinân eydür fânîdir cihân Anca bir kâmiller olupdur nihân Bir adım türâbda sana da mekân Bulunur şimdi hevâdan bakma gel Ümmi Sinan