Eya Gafil Nice Yoldan Saparsın

Eyâ gâfil nice yoldan saparsın Ki binüp gaflet atına çaparsın O bâkî şâha kılmazsın ‘ibâdet Bu fânî kulların elin öpersin O varup durası yurdunu yıkdın Bu koyup gidesi milki yaparsın Eğer gâzî isen nefsini öldür Nice mü’minlerin boynun çaparsın İşin mazlûma zulm itmekdir andan Dönüp zâlimler arkasın yaparsın Nice kim viresin nefsin murâdın Uyur düşmen yüzüne su sepersin Nice bir lokma vü bir hırka içün Bu ‘âr u nâmını yere depersin Ne kavmi kim bugün sen çok seversen Girü yarın olar ile koparsın Demirden dağ olursan dahi bir gün Ecel geldikde yerinden koparsın Ölümden kaçuban kanda varasın Çü çarh oklarına karşu sipersin Kamu mahlûku yer doymaz bu yer hem Yutar aç kurt gibi bir bir kapar sin Elinle konşunu sine koyarsın Ṭaş u toprak ile ağzın kaparsın Şunu şöyle görürken dahi halkın Elinden zor ile rızkın kaparsın Ne Ḳur`ân’a uyarsın ne hadîse Ne milletsin ya ne dîne taparsın ‘Amel yok uçmağa uçmağa sende Kemâl Ümmî bigi bî-bâl ü persin Halâyık ‘aybını gözlersin illâ Senin öz ‘aybına gözün kaparsın