Gafil Ne İçin Usanmıyorsun

Gâfil ne için usanmıyorsun Hâlâ mı cihâne kanmışın sen Hakk’dan da mı hiç utanmıyorsun Gafletlere pek de dalmışın sen Uslan ki yeter yarın hesab var Nîrân-ı fikârda çok azâb var Mâzi nerede gelir mi tekrar Ecdâd ü akaarib û ehibbâ Kalbinde senin kederle evzar Toprakda mı sevdiğin eviddâ Bir nebze vefâsı yok fenânın Ezcümle cefâsı çok cihânın Hep böyle midir cihan sanırsın Elbet gecenin sabahı vardır Hâlâ mı daha sen aldanırsın Her uykunun intibâhı vardır Dünya ki mahall-i zevk değildir Câhil kalacak mahal değildir Bin yıl yaşasan yine ölürsün Etrafına bak kalır mı kimse Ahret ne imiş bilir görürsün Karşında senin ne işledinse Dünyada olan zalâm-ı cehlin Bâis olur ol cemâlde hecrin İnlet ciğerin figânla âhla Cehlinle yüzün siyahladın sen Uğraşma yeter hayâl-i câhla Al hırsını ihtiyarladın sen Bil kıymetini zaman zamandır Bilmezsen sonu yamandır Düşme yine hiç ye’s ü fütûra Var mı acaba bir itibarın Döndür yüzünü Rabb-i Şekûra Yokdur bilirim bir iktidarın Ken’an ulu Pîr Edhem’in var Allâh ü Muhammed Ahmed’in var