Garki Hun Abi Dil Etti

Gark-i hûn-âb-i dil etti dide-i giryân beni Anca kan döktüm ki bu reng ile tuttu kan beni Her taraf yüz gam helâkim kasdın etmiş Tanrı’çün Bir dem ey gözden akan hûn-âbe kıl pînhân beni Yok mecalim özge gûl-ruhsâre sensiz bakmağa Öyle kim kılmış gamın öz halime hayran beni Rûz-i vasl ey gün çekip bir tîğ minnet koy bana Yoksa minnetsiz helâk eyler şeb-i hicrân beni Penbe-i dâğım nihân etmiş ser-â-ser cismimi Kim melamet kılmaya her kim görüp uryan beni Bir meh-i bî-mihreyim mâ’il Fuzûlî yok aceb Kılsa her yan zerre-nisbet çerh ser-gerden beni Fuzuli