Gönül Nefsine Hakim Oluben

Gönül nefsine hâkim oluben eyle zafer peydâ Ziyâsı kalbi rûşen kılmağa it bir kamer peydâ Bu göz ile görülmez rü’yet-i dildâre ey gönlüm İdegör bir bakışda Dost’u görmeğe basar peydâ Gönül pasın silüp at cümle pâk olsun için dışın Hakâyık gevherine it derûnunda makarr peydâ Figân ü zâr idüp tâ subha dek akıt gözünden yaş Derûnunda idegör ‘aşk ile âh u şerer peydâ Dil-i bîmârına dermânı gözle fecr-i sâdıkda Kamu derde devâlar bahş olur vakt-i seher peydâ Oturtup ey gönül tahta o Yûsuf-ı meh-likâyı çün İrişdir sen hemen Ya’kûb-ı zâra bir haber peydâ Hulûsî ismini yâd itmeğe ihvân u yârânın Fenâ dârında it sen kudretince bir eser peydâ