Güvenme Güzelim Male Devlete

Güvenme güzelim mâle devlete Birgün olur elden gider devletin Ömrün hebâ edüp düşme zahmete Ellerin elinde kalır servetin Bu dünyâya hizmet eyledi binler Cânlar fedâ etdi nice yüz binler Kara günler gördü zülf-i sünbüller Herkesin eline verdi himmetin Şân u şerâfeti dünyânın kândır Âdemler öldürür kânlı mekândır Devleti serveti âb-ı revândır Boş yorulma boşa gider gayretin Nice bin Rüstemler Husrev ü Dârâ Nice bin İskender rûy-i dilârâ Nice bin Yûsuflar cemâl-i havrâ Terk etdi gitdiler şân u şöhretin Semâya uçardı taht-ı Süleymân Yüzlerce yaşadı Hazret-i Lokmân Bakdılar ki değil bu dârü’l-emân Bırakdılar saltanat u şevketin Hayder-i Kerrâr ki şâh-ı velâyet Allah’ın arslanı mihr -i şecâ’at Enbiyâ evliyâ çekdiler zahmet Tutar mı bu gaddâr senin hürmetin Gül gülistân yüzlü şehzâdeleri Cemâl-i cânâne cândâdeleri Dîdâr-ı dilbere dildâdeleri Bir avuç toprakdır dedi kıymetin Lutfiyâ misâfirhânedir bu hân Aldanma verse de dürr ile mercân Emânetdir sana tendeki bu cân Ona göre iş tut anla mühletin