Huda Her Şeyi Halk İdüp

Hudâ her şeyi halk idüb komış yirlü yirince İderler cümlesi ana ‘ibâdet rütbesince **** ‘Abes bir nesne yokdur kim ola bî-fâ’ide hâşâ Büyük küçük duruşur hıdmetine cüssesince **** Hemân bir sen misin kulluk iden ey ibn-i Adem Hudâya cümle mevcûdât ider tesbîh dilince **** Beher nev’in cihanda var-durur bir hıdmeti kim Anı bir nev’-i âhâr göremez teklîf olunca **** Dahi bunlarda vardur çok menafi’ çok mesâlih Sana ma’lûm olısar sıdk-ıla idrâk idince **** Deve at har dahi sâ’irleri yük götürürler Koyun keçi inek süd viriserler sağılınca **** Tolaşub tağ u bâğı bal arusı emr-i Hakla Alur dürlü çiçekden balı sen yirsin toyunca **** Köpek avlar dahi bekler tolanur gice gündüz Kedi fâre tutar dahi mazarratı bulunca **** Dahi fâre yılanı yir bulub vakt-i şitâda Yılan da fâreyi tutub yudısar yaz olınca **** Yılanın yarası olursa vay ana ki zîrâ Biriküb ‘akıbet ihlâk ider anı karınca **** Nazar kıl Hak Te’âlânın kemâl-i kudretine Ki filden intikâm alır o asgar bili ince **** Dahi çok nefi koymaz devşirir yirden hubûbı Kapub etmek ufacıklarını alur görünce **** Eğer kim olmasa fâre yılan dünyâyı zabt eyler Ve fâre zabt ider dünyâyı yılan olmayınca **** Tonızlan böceğinde var menâfi’ dürlü dürlü Biri bu kim tutub yir ‘akrebi tâ dükenince **** Kıyâs it bunlara var on sekiz bin dürlü halkı Nefi’siz nesne yok filden karıncaya varınca **** Bi-küllî ferd-i mahlûkât melek hem cin cemâdât Çalışub hıdmet iderler kamu hâllü hâlince **** Hevâda dahi yirde suda taş ağacda Mevlâ Yaratmış dürlü hayvânât semâvâta varınca **** Nola şu şöyle olsaydı diyecek yir komamış Bilürsin anı Kuddûsî tefekkür eyleyince Ahmed Kuddusi