Kes Elin Ey Dil

Kes elin ey dil cihânın kılmasın ‘ukbâ ziyân Kat’ et ‘ukbânın elin kim bâtının ola beyân Bâtınından geçmeyince sır sana olmaz ‘ayân Şâhidim Kur`ân-ı A’zam “küllü men ‘aleyhâ fân” Bil senin kalbinde Hakk’dan gayrı sûret kalmaya Dil fenâ vü ger bekâ nakşına mâil olmaya Berzah ili bâtınından geç ki hâil olmaya Bî-nişân u lâ-mekân tahtında bâkî kala cân Kasr u kubbe haymenin bilsem ki mi’mârı nedir Cennet-i a’lâ vü gılmânın ya timârı nedir Cümlesi peydâ-i “lâ”dan yâ bunun vârı nedir Kim ki bu sırdan haber bilmez diye vâ hasretân Zâhidâ sen ‘ilm-i Hakk’ı tevhîdi ‘irfânda gör Dürr-i a’zam ister isen haddi yok ‘ummânda gör Geç bu sûret nakşını gel ma’nâ-yı Kur`ân’da gör Gör nedir asl-ı selâmet gör nedir ‘ayn-ı îmân Bil şerî’atla tarîkat ma’nevî ahlâkıdır Ma’rifetle yâ hakîkat ‘âşıkın ezvâkıdır ‘Ârife kısmet olan “Hû”dan anın ıtlâkıdır Menzili a’lâ vü a’zam hem bulardur bî-gümân Gel bu “kâf” u “nûn”un ahkâmın kemâl-i ‘aşka ver Hem bu dîv ü cinnin ahkâmın cemâl-i ‘aşka ver Dü cihânı külli yemîni şimâli ‘aşka ver Kancarı kim ‘azm kılsan zâhir olsun bî-gümân Bil senin şânında Hakk’dan nâzil oldu “hel cezâ” Sen işidüp bu kelâmı kendine tut kıl cezâ On sekiz bin ‘âlemin içi musaffâ bil Hudâ Kim ki mir`âtında bulmadı anı yok anda cân Cân u bâşı terk et ey dil sen de ‘âşıklardan ol Mustafâ şer’i yolunda sapma sâdıklardan ol Vasf-ı tis’andan fenâ bul sen dahi yoklardan ol ‘İlm-i sırdan lî-ma’allah bulasın vakt-i zamân Okuram birdir anı bil “kul hüvallâhu ehad” Hem musaffâ on sekiz bin ‘âlem “Allâhu’s-Samed” Kim bu sırra mazhar olursa libâsı bir nemed Zâhir ü bâtın kamudan fâriğ-i kevn ü zamân “Lem yelid” kimdir anı bildin mi ol Hayy ü Bekâ “Ve lem yûled” kimse andan doğmayısar mutlakâ “Ve lem yekün lehû küfüven” kimse irmez ol hakkâ “Ehad”dır andan umar hep külli şey’ ‘izz ü emân Hâce-i kevneyn olursan gel fenâ kıl ihtiyâr Kâl ü kıylin kıl hayâlin ‘aşk oduyla nûru nâr ‘İlm-i tevhîdin ledünnî ma’nâsından eyle kâr Kenz-i vahdet varlığından gör nedir alup satan Cân gözünün gözlüğünden zât-ı nefsi ara bul “Men ‘aref” sırrındadır nâsa devâ-yı yara bil Anladınsa bu rumûzu aç gözün ey ehl-i dil Ten dilinden kılma güftâr eyleyüp âh u figân Ey Hudâyâ vahdetin bir haddi yok ‘ummân-durur Çün bu sırra mazhar olan kâmil-i insân-durur Fazl-ı Hakk’dan derler ana sâhib-i ‘irfân-durur Ey dirîgâ işbu sırdan doymadı Ümmî Sinân Ümmi Sinan