Kesret Vahdet

Oldum çü mahv-ı mahz-ı zat, buldum vücudumdan necat Ben içmişim ab-ı hayat, ermez bana herkiz memat Ben dost yolunda varımı terk eyledim önden sonra Küfrile iymandan geçüp a’yanda bulmuşam sebat Her kande baksam görünür gözlerime sırr-ı ezel Her şey ulaşıp aslına çıktı aradan kainat Dost ile ben dost olalı, zevkiyle işret bulalı Zayf-ı mükerremdir bu can hep yediğim kand ü nebat Halvet’den ettim rıhleti, kesretde buldum vahdet’i Bazar’da düzdüm halveti, ruz u şeb’im iyd ü berat Gördüm bu alemler kamu benim vücudumla dolu Bir olmuş “Uçmağ” u “Tamu”, cümle bana olmuş sıfat Her ne yana kim eğilem, ol yana her şey eğilir Olmuş Niyazi hep senin sayelerin sitti cihat