Meyl Eylemez Dil Gayriye

Meyl eylemez dil gayriye Mevlâm seni ister hemân Tut elimi çek doğruya ey pâdişâh-ı müste’ân Düşürme nefsin kaydına irgür cemâlin ‘ıydına İrsem visâlin saydına gaybın gidüp görsem ‘ıyân ‘Aşkın yolunda bu fakîr hayretdeyim leyl ü nehâr Bak hâlime kıl merhamet ey hâlık-ı kevn ü mekân Yâ Rab beni cezbeyle al katrem bula bahr-i visâl Gitsün aradan kıyl u kâl zâhir ola sırr-ı nihân Zikrin senin ey lâ-yezâl her derdime dermân olur Her kılımda yüz bin lisân zikreylesem seni her ân Doymaz bu dilim zikrine kanmaz bu gönül şükrüne Düşüpdür özge fikrine ağlar Raûfî her zamân