Ne Hoş Bir Sefadır

Ne hoş bir sefâdır bu safâ-yı aşk! Ne zevkli belâdır bu belâ-yı aşk! Giriftâr olmayan bu aşkı bilmez Ne tatlı cefâdır bu cefâ-yı aşk! Ta’rifle bilinmez aşkın safâsı Âşıka safadır cevr u cefâsı Bu derdin kimsede yoktur devâsı Bir başka devâdır bu devâ-yı aşk Bu aşkın meyini içenler bilir, Muhabbet iline göçenler bilir Bu nehri yüzüp de geçenler bilir Bir başka deryâdır bu deryâ-yı aşk Ne bahtı karadır aşksız gönüller! Akıllı değildir, bunlar deliler Bu aşka tutuşmuş nice veliler Mevlayı severler evliyâ-yı aşk Aşk ehli olmayan olamaz veli Âşıka demesin hiç kimse deli Görünür âşıka Hakk’ın cemâli Her neye bakarsa mübtelâ-yı aşk! Arif-i billahtır âşık olanlar Hep derdi Mevlâ’dır aşka yananlar Vasıl-ı billahtır Hakkı bulanlar Ne büyük velidir ulemâ-yı aşk Aşıkın bu aşkı ta ezeldendir Bu lütf-û Hûda-yı lemyezeldendir Ne altun, ne gümüş, ne güzeldendir İlâhi sevdadır bu sevdâ-yı aşk Nazlı der bu aşkı tatmayan bilmez Bu tadı lezzeti almayan bilmez Bu nâr-ı firkate yanmayan bilmez Bir başka devadır bu deva-yı aşk