Nuş İdelden

Nûş idelden câm-ı ‘aşkı cânımız mestânedir İrdiği esrârı sırrın ‘âlemi rahmânedir Ol şerâbı kim bugün ‘aşkın elinden içdi cân Tâ ezel bezm-i elestin kurduğu meyhânedir İrişüp cân bülbülünün mest ü hayrân olduğu ‘Âlem-i asliyyeden ol gördüğü reyhânedir Hamdülillâh Hakk bugün hakka’l-yakîndan açdı râz Gördüğü cânın ezelden bakdığı seyrânedir Ol hakîkat şehrine sultân olan cânâneye Bu vücûdum kafesi ancak misâfirhânedir İrmeyen bilmez benim ‘aşk ile gavvâs olduğum Tevhîd-i zât-ı ilâhî denilen ‘ummânedir Zühd ü takvâ menzilinden geçdi cân eyler vedâ’ Vardığı dâr ol “ene’l-Hakk” söyleyen meydânedir Bu fenâ mülkünde ‘aşka cân verüp baş oynatan ‘Âşıkın ahvâli sırrın kim bilir merdânedir İsm-i a’zam ‘aşkına zikrinde vuslat bulduğum Hayy ü Bâkî zât-ı a’lâ pâk olan sübhânedir ‘Aşk alup benden beni zâtında kurbân itdiği İki ‘âlem emrine fermân olan sultânedir İhtiyârımla değildir bu dilin şerh itdiği Nutk-ı Rahmân’dır cesed ana bugün berhânedir Bu harâb olmuş gönül cân u cihân terk eyleyüp Ol hakîkat şem’ine par par yanan pervânedir Vahdetin envârına gark olduğundan ‘aşk ile Dahi ‘akla gelmedi Ümmî Sinân divânedir Ümmi Sinan