Olmadı

Gönül ne dalmışsın şu bahr-ı gama Bu gam yakışır mı ibn-i âdeme Şâd olmak istersen şâd olam deme Bu dâr-ı mihnetde gülen olmadı Ma’mûre-i ‘âlem harâba râgıb Bu harâbe-zâra gel olma tâlib Yazıkdır gidersin hâsir ü hâib Bak gidenler gitdi gelen olmadı Ne nâm u ne nişân ne şândan eser Ne târîh ne zamân ne kalır haber Hâdisât bir yeldir durmayıp geçer Önünden hiç kurtulan olmadı Bu târih-i ‘âlem neler kayd eder Karanlık mâzîye halkı sayd eder Toprak olmuşlarla türlü keyd eder Bu yoklukdan ‘ibret alan olmadı Kazâya râzı ol eyleme ‘inâd Bu mihnet-hânede yok-durur murâd Âdem’den bu âna değin eyle yâd Gelip bunda bâkî kalan olmadı Kim bilir ne idi basdığın toprak Belki bir şâh idi yakın ya ırak Ya bir pehlivândı elinde bayrak Nâmlarını bile bilen olmadı Nice şâhlar oldu hâk ile yeksân Nice mihnetlere katlandı insân Nice mâtemlere sahnedir cihân Bu sahneden korkup yılan olmadı Çokları dediler benimdir dünyâ İçinde oldular en büyük rüsvâ Dünyâ bitip gitdi bitmedi gavgâ Bu gavgâda râhat bulan olmadı Bu bahr-i zunûna çokları daldı Kimi ölü çıkdı kimi gark oldu Bu dağı delerken çok Ferhad öldü Şu emel dağını delen olmadı Nice kahramanlar cebbâr sultânlar Nice pehlivanlar Yûsuf-zamânlar Dünyâyı elinde tutan insânlar Bunda nefsin hoşnûd kılan olmadı Sürûr-ı cihânın âhiri mâtem Ferâhın peşini ta’kîb eder gam Hangi varlık var ki olmamış ‘adem Hangi varlık var ki tâlân olmadı Kendinde buldunsa bir ‘aşk-ı mutlak Anınla bilinir hak ile nâ-hak ‘Âlem hep ‘aşk durur gözün aç da bak ‘Aşka düşende sarsılan olmadı İnsân bulmadıkça merd-i maksûdu Bulamaz vücûdda Rabb-i mevcûdu Bugünde bilenler yevm-i mev’ûdu Yarınki günde yorulan olmadı Dâğ-ı muhabbetle ciğerin dağla Derd ile yüzünü yere sür ağla ‘Aşk ile eriyip su gibi çağla Akmayan suda durulan olmadı Bu fânî dünyâya pek çok sarılma Doğru yoldan çıkıp yolsuz yorulma Dost sözü doğrudur sakın darılma Ehl-i dillerde darılan olmadı Sakın nâr içinde koma sen seni Ömrün hebâ etme acı kendini Varlığından utan tanı Rabbini Varlıkdan büyük sorulan olmadı Eğer arar isen kendi necâtın Tarîk-i sıdk üzre artır sebâtın Kıyâm-bi-nefsihî anla hayâtın Bu kıyâmdan hiç ayrılan olmadı Kemâlî nutkundan olanlar âgâh Bilirler söyleten söyleyen Allah Bu söz benim değil Hakk’ındır billâh ‘Ârifler sözünde yalan olmadı