Olup Şemsu Kamer

Olup şems ü kamer hayrânın ey dost Sürüp ehl-i semâ devrânın ey dost O kudsîler ki müştâk-ı cemâlin Gözedirler güzel fermânın ey dost Seni ser-defter-i ‘uşşâk edüp Hakk Dağılmış nüh-felekde şânın ey dost Kerem-kânı seni dergâh edinmiş Dolup Cibrîl ile dîvânın ey dost Sana karşu bezenmiş ‘arş-ı a’lâ Cemâlin göstere cânânın ey dost Haremgâh-ı visâle mahrem oldun Seni mihmân edüp Mennân’ın ey dost Heyûlan nûr-i Hakk’dır tâ ezelden Muhammed nâm verüp Sübhân’ın ey dost Habîb-i Kibriyâ Muhtâr-ı Mevlâ Şefâ’at şevketi meydânın ey dost Gürûh-i enbiyâya muktedâsın Kelâmullah senin burhânın ey dost Risâlet kubbesinde mâh-ı tâbân Mukarreblerde yok akrânın ey dost Muhakkak “rahmeten-li’l-‘âlemîn”sin Keremullah senin ‘ummânın ey dost Konağın “kâbe kavseyni ev ednâ” Olup rûhu’l-emîn derbânın ey dost Kıyâmetde bu ümmete ne gam var Seni râzı ede Rahmân’ın ey dost Cemâlin cîminin müştâkı Cibrîl Muhammed Lutfî’dir kurbânın ey dost