Razı Derunu Bilmez

Râz-ı derûnu bilmez ana mahremem diyen Ol bir kemândır çekemez Rüstem’em diyen Îmân itme aslı yok ey küştegân-ı ‘aşk Yârin dehânı olsa da ‘Îsâ-demem diyen Mânend-i gonce hûn-i ciğerdir açılsa ger Bu dâr-ı mihnet içre sana hurremem diyen Râz-ı Hudâ’ya mahrem olan oldu hep hâmûş Nâ-mahrem oldu mahrem u nâ-mahremem diyen Kande melâik itmedi nefsin sana sücûd Var anla âdemiyyetin ey âdemem diyen Mânend-i gerd pâ-be-ser-i halk-ı dehr olur Deşt-i fenâda hâk-i reh-i makdemem diyen Dil-beste kaldı geçmedi bir köhne tâcdan Gördün cihânda Şems nice Edhem’em diyen