Şemi Ruyun Aftabi Alem

Şem’-i rûyun âf-tâb-i âlem-arâdır senin Nûr-i Hak hur-şîd-i ruhsârında peydâdır senin Sensin ol gevher ki dürc-i mümkinât içre bugün Mümkin olan aybdan zâtın müberrâdır senin Can verir lâ’lin temennâsında bin âb-i hayât Feyzine leb-teşne yüz Hızr ü Mesihâ’ dır senin Serv ü gün nezzâresin n’eyler sana hayrân olan Kim kadin serv ü ruhun gül-berg-i ra’nâdır senin Râz-i aşkın halktan kılmak nihan mümkin değil Âşıkın ol vechden âlemde rüsvâdır senin Kıldı şevkin eşk gavvâsı gözüm merdümlerin Ey dür-i ter menzilin gûyâ bu deryâdır senin Barça âfâk ehliden çekmiş ta’allûk dâmenin Tâ Fuzûlî hasteye valsın temennâdır senin Fuzuli