Ta Ezelden Aklımı Verdi

Tâ ezelden aklımı verdi benim yağmaya aşk Bir nigâhla Mecnûn’u bend eyledi Leylâ’ya aşk Öyle bir sultân-ı hüsnün mübtelâsıdır bu gün Hâl-i Hindu leşkerin çekmiş gider gavgâya aşk Öyle bir sîmurg-ı ankâ Kâf’a kurmuş tahtını “Kabe kavseyn” den geçip gitmek diler me’vâya aşk Hûbları mihrâb edinmiş hüsnünü kılmış hatîb (1) iki kaşı arasından azm eder Mevlâ’ya aşk Görse bir mahbûb-ı ranâ mevc urur derya gibi Nice yüz bin ehl-i derdi düşürür sevdaya aşk Şâh-ı hüsnün fenni çoktur teşne-dil olanlara Her birin bir hande ile düşürür davaya aşk Hüsnünü bir kez cemâl-i Yûsuf-ı Ken’âni’den Gösterip gör neyledi sultân(ı) Zelîhâ’ya aşk Duhter-i tersâ yüzünden tâ Yemen’de berk urub Âhiri güttürdü hınzır Mürşid-i San’â’ya aşk Pîr-i Tâgî Hazretinin açtı vechinden nikâb Pîr-i Sâmî Hazretin cezb eyledi “illâ”ya aşk Dest-gîri Pîr-i Sâmî olmuş iken Salih’in Bir gün olur bizleri de ref eder bâlâya aşk