Ta Sirişki Didei Ferhadı Gördü

Tâ sirişk-i dîde-i Ferhâd-ı gördü lâle-gûn Çeşmeler suyunu gözden saldı kûh-i Bî-sütûn Tâ alem kaldırdı âh-i âteşinim şerm edip Kıldı hur-şîdin felek zerrin livâsın ser-nigûn Taş bağırlı olmasaydı Bîsütun Ferhât için Su yerine gözlerinden akıtırdı seyl-i hûn Ey gören bin dağ ile sabr ü sebâtım eyleme Nisbetim Ferhâd’a kim bir dağ ile olmuş zebûn Kuş yuvası sanma kim ser-geşte Mecnûn başına Hâr ü has cem’ eylemiş gird-âb-i deryâ-yi cünûn Tâ göründü safha-i hüsnünde hattın reşkten Taşa çaldı âf-tâbın sâde levhin çerh-i dûn Ey Fuzûlî hâk-i kûy-i yâre yettim hanı Hızr Kim verem kâmın olam Âb-i Hayat’a reh-nümûn Fuzuli