Teşnei Camı Visalün

Teşne-i câm-ı visâlüñ âb-ı hayvân istemez Mâ’il-i mûr-u hatuñ mülk-ü Süleymân istemez Zulmet-i zülfüñ giriftârı dem urmaz nûrdan Tâlib-i şem’-i ruhuñ hurşîd-i rahşân istemez Eylemez meyl-i behişt üftâde-i hâk-i derüñ Sâkin-i künc-i gamuñ seyr-i gülistân istemez Cevrden âh étme ey ‘âşık ki ‘ayn-ı lutfdur Dost esbâb-ı kemâl-i hüsne noksân istemez ‘Âşık iseñ rind ü rüsvâlıkdan ikrâh etme kim ‘Aşk sırrın iktizâ-yı devr pinhân istemez ‘Aşkdan vehm etmesüñ ‘âşık yıkar göñlüm deyü Hiç sultânım diyen mülkünü virân istemez Ey Fuzûlî muttasıl devrân muhâlifdür sana Gâliba erbâb-i isti’dâdı devrân istemez Fuzuli