Tirveş Ta Olmayınca

Tîr-veş tâ olmayınca râst-rev Menzil-i maksûda olmazsın girev İtme meyl-i mâsivâ gel ey fakîr Anı halk iden ganî Mevlâ’yı sev ‘Âlem-i eflâk sadrındır senin Anda mer’îdir beyim bir mâh-ı rev Âteş-i ‘aşk içre kül olmuş durur Yokdur erbâb-ı fenâda hiç alev Âdem isen var harîdar olmagıl Hakkıyâ değmez cihân bir dâne cev