Vasıl Olmaz Kimse Hakk'a

Vâsıl olmaz kimse Hakk’a cümleden dûr olmadan Kenz açılmaz bir gönülde tâ ki pür-nûr olmadan Sür çıkar ağyârı dilden tâ tecellî ide Hakk Pâdişâh konmaz sarâya hâne ma’mûr olmadan “Mûtû kable en temûtu” sırrını fehm eyleyen Haşr u neşri gördü bunda nefha-i sûr olmadan Hakk cemâlin kabesini kıldı âşıklar tavâf Yerde Kabe gökyüzünde Beyt-i Ma’mûr olmadan Mest olanların kelâmı kendinden gelmez velî Pes “ene’l Hakk” nice söyler kişi Mansûr olmadan Mest olup mestâne geldim tâ ezelden tâ ebed İçdiler aşkın şarâbın âb-ı engûr olmadan Bir acâib derde düşmüş Şemsî yanıyor müdâm Hakk’a makbûl olmak ister halka menfûr olmadan