Zerreye Fazlın

Zerreye fazlın irerse nâgehân Tâir-i kudsî olur ol dem hemân Ger bula bir zerre nûrundan meges Eylemez Firdevs-i a’lâya heves Lutfuna ger tuş ola bir kara taş Bûse-gâh-ı halk olur ol gizli fâş Cümle eşyâdan zuhûr iden kemâl Hep senindir ey Hudâ-yı Zü’l-Celâl Zîr ü bâlâda kamu hükmün revân Kabza-i kahrındadır halk-ı cihân Kimini büthâneden sıddîk ider Kimini ‘arşdan sürüp zındîk ider Kimisin irşâd ile ifdâle kor Kimisin ifsâd ile idlâle kor Tâ’atından kimisin pür-nûr ider Kimisini fısk ile mağrûr ider Enbiyâya kimisin serdâr ider ‘Arşına da’vet edüp sırdâr ider Redd olunmuşken kimin makbûl ider Kimisini tâ-ebed mahzûl ider Kimine ni’met verip handân ider Kimisini derd ile giryân ider Hep yerindedir işi yokdur halel Fehm edemez lîk ashâb-ı ‘ilel Ger bu söz denile tâ yevmü’l-kıyâm Hak budur bir harfi olmaya tamâm Olmak istersen Habîb’e âşinâ Ver salavât bul anınla rûşenâ