Sen Beni Eyle Kurban

Sensin Yûsuf-I Ken’ân Hüsnüne cümle hayran Sen beni eyle kurbân Verme cellâda sâkî Kul eyle bu dergâha Ey enfâs-ı Mesîhâ Ümmet oluben şaha Geldim irşada sâkî Varlık dağın delmeyen Ağlar iken gülmeyen Şeyhini Hak bilmeyen Düşer hüsrana Saki Sil mâsivâyı tenden Ref et hicabı candan Al benliğimi benden Gitsin irâde sâkî Varidatın nûr dağı Derûnun cennet bağı Ağzın hayât ırmağı Kelâmın bade Sâkî Sensin Hakk’ın habîbi Derdlilerin tabîbi Bırakma bu garîbi Dâr-ı fenada sâkî Şehr-i hakikat gülü Sensin yine bülbülü Koymagıl ehl-i dili Menzil-i “lâ”da sâkî