Yoksa Biz

Gerçekten başı dik, alnı ak mıyız? Adâlet dağıtan, ehl-i hak mıyız? Gerçekten..Tertemiz, pîr ü pak mıyız? Kendimizle yüzleşmeye var mıyız? Yoksa biz; gizli bir sahtekâr mıyız? Gerçekten, haramda yok mu gözümüz? Senet midir, verdiğimiz sözümüz? Hangi zulme, kızardı ki yüzümüz? Samimiyet tartısına var mıyız? Yoksa biz; saygın(!) bir sahtekâr mıyız? İnsanlık şuûru, kanayan yara, İlâhlık tahtına, oturmuş para. Yürek taş kesilmiş, gönül kapkara, Bu zindandan, kurtulmaya var mıyız? Yoksa biz; müzmin bir sahtekâr mıyız? Tezgahlarda, namus şeref satana, Vatan millet nutukları atana, Kin kusarak, o dindara çatana, Allah için, “dur !” demeye var mıyız? Yoksa biz; büyük bir sahtekâr mıyız? “Ben çağdaşım” diye, söze başlayan, Kur’ân ahlâkını, hergün taşlayan, Doğruları, dokuz köyden dışlayan; Cehâleti susturmaya var mıyız? Yoksa biz; pişkin bir sahtekâr mıyız? İkide bir, özgürlüğe el koyan, Nefretle beslenen, öfkeyle doyan, Milletinin tercihini yok sayan; “Vesâyet”i, reddetmeye var mıyız? Yoksa biz; “Entel” bir sahtekâr mıyız? Geldik gidiyoruz, ömür çok kısa, Ölüm, herkes için değişmez yasa. Bizi uyandırır, belki bu tasa. Gerçekleri düşünmeye var mıyız? Yoksa biz; hâlâ bir sahtekâr mıyız?