Tevbeye Gel

Dünya’ya gelen kişi tevbeye gel tevbeye uçmadan ömür kuşu, tevbeye gel tevbeye Ey halk içinde ulu, olmuş nefsinin kulu, işit hey yaman kulu tevbeye gel tevbeye Sakalına bir bak kara iken oldu ak dünya sana kurdu fak tevbeye gel tevbeye Ulu kıyamet kopa, düz ola, dere tepe, niceler yoldan sapa, tevbeye gel tevbeye Kendi elinde iken, kendi şehrinde iken, tevhid dilinde iken, tevbeye gel tevbeye Uçar gide can dahi, kuru kalan ten dahi, Yunus Emre’m koş sen de tevbeye gel tevbeye