Gönül Gülşenimiz

Açdı gönül gül-şenimiz fasl-ı bahâr oldu yine Doldu safâ meskenimiz leyl ü nehâr oldu yine Sâkî-i sahbâ demini cür’a-i la’l-i femini Sunmağa câm-ı Cem’ini bezme nisâr oldu yine Bülbül handândır güle nâle kılıp geldi dile Cân ile hep bir dem ile zârı hezâr oldu yine Sâkî sunup câm-ı safâ sûfîlere geldi safâ Dem bir edip ehl-i vefâ derd ile zâr oldu yine Cân bu deme hem-dem ola cân mı o ânda gam ola Hulûsî’ye mahrem ola bî-âr u var oldu yine