Risalei Nur Ramazan Risalesi 4.Nükte

Ramazan-ı Şerifteki oruç, nefsin terbiyesine baktığı cihetindeki çok hikmetlerinden bir hikmeti şudur ki: Nefis, kendini hür ve serbest ister ve öyle telâkki eder. Hattâ, mevhum bir rububiyet ve keyfemâyeşâ hareketi, fıtrî olarak arzu eder. Hadsiz nimetlerle terbiye olunduğunu düşünmek istemiyor. Hususan, dünyada servet ve iktidarı da varsa, gaflet dahi yardım etmişse, bütün bütün gasıbâne, hırsızcasına, nimet-i İlâhiyeyi hayvan gibi yutar. İşte, Ramazan-ı Şerifte, en zenginden en fakire kadar herkesin nefsi anlar ki, kendisi mâlik değil, memlûktür; hür değil, abddir. Emrolunmazsa, en âdi ve en rahat şeyi de yapamaz, elini suya uzatamaz diye, mevhum rububiyeti kırılır, ubûdiyeti takınır, hakikî vazifesi olan şükre girer. Lügatler : abd : kul âdi : normal, sıradan cihet : taraf, yön fıtrî : doğal, yaratılıştan gelen gaflet : dalgınlık, dikkatsizlik gasıbâne : hakkı olmadığı şeyi alarak, gasbederek hadsiz : sınırsız hakikî : asıl, gerçek hikmet : fayda hususan: özellikle iktidar: kudret, güç, egemenlik keyfemâyeşâ : kendi keyfince, keyfi nasıl isterse, başıboş mâlik : sahip maruz : tesir altında kalan memlûk : kul, köle mevhum : gerçekte olmadığı halde var sayılan nefs : kişinin kendisi nimet-i İlâhiye : Allah’ın nimeti Ramazan-ı Şerif : şerefli Ramazan ayı rububiyet : Rablık; Allah’ın herbir varlığa yaratılış gayelerine ulaşmaları için muhtaç olduğu şeyleri vermesi, onları terbiye edip idaresi ve egemenliği altında bulundurması telâkki : anlama, kabul etme terbiye : belli bir amaca erişecek şekilde geliştirme, olgunlaştırma ubûdiyet : Allah’a kulluk, ibadet