Ben Muhammed’im

Yüzüm döküldü eski mektuplardan Bir siğara içimlik düştüm dünyaya Koptum,gözyaşına boğuldum Efendim Bir bilyenin peşinden çıkmıştım evden Ev yani dışarısı korkunç bir küre Ben Muhammed’im Muhammed benim Uzak dur gövdemden dedim kurşuna Okşadı kalbimi gün ortasında Kırarak yüreğimi,büyüttü hüznü Genişletti içimdeki kara deliği Hedefe erdi kurşun ,öldürdü beni Efendim isyan büyütür kalbim dinleyin işgal edilmiş bir kentte haykırıyorum anneme Yenilmedim, kirli su içmedim Bakın gözlerime… kocaman gözlerime Umut damla damla akıyor Efendim iste ölen benim, ölen Filistin Ben Muhammed’im Muhammed benim Ertelenmiş mutluluğun çocuğu Ben saklandım, kurşun buldu beni Ayağıma değdi önce soğuk nefesi Karnıma ,omzuma daha sonra da Dört kurşun var içimde Ben Muhammed’im nerden geldi Bu bela başımıza Efendim Ben Muhammed’im Muhammed benim Kelimelerde yaşayan bir ülkenin çocuğu