Adeti Aşıkların

Âdeti âşıkların, Âh ile efgân olur! Aşk ile yanıkların, İşleri giryân olur! Aşka giriftâr olan, Gönlünü dosta salan, Aklı verip aşkı alan; Vâlih ü hayrân olur! İçine bir od düşer, Aşk ile kaynar taşar, Cismi yanûben pişer; Ciğeri püryân olur! Gönlünde hiç mâsiva, Eylenmez asla kat’â, Sanmayın onu gedâ! Çünki o Hâkân olur! Ad ile sandan geçer, İki cihandan geçer, Cism ile candan geçer; Vâsıl-ı cânân olur! Kârı olur aşk-ı yâr, Aşkı eder ihtiyâr, Zühdü gönülden savar; Mahzen-i irfân olur! Halkın içinden çıkar, Kale-yi nefsi yıkar, Sel gibi çağlar akar; Sonucu ummân olur! Der ona münkir, deli! Ol ise Hakka Veli, Zikre müdavim dili, Ârif-i pinhân olur! Kande bakar dost görür, Vecde gelir raks urur, Âleme hükmü yürür; Cümleye sultan olur! Gönlüne cezbe dolar, Benzi sararır solar, Yârini arzu kılar, Vasl ile handân olur! Eyleme Kuddûsîya, Kendini dosttan cüdâ, Aşka olan âşınâ; Vâsıl-ı Yezdân olur!