Bencileyin Gören Kişi

Bencileyin gören kişi ben sevdiğimin yüzünü Deli ola dağa düşe yavu kıla kendözünü Kim şükrâne yetiriser bir kez seni görmekliğe Haşâ onu gören kişi nice ırısar gözünü Dil ile kim ayda bile onun cemâli tertibin Cân dudağı gerek tada onun kılıncı tuzunu Kişi neyi sever ise dilinde sözü ol olur Gensiz söyleyesim gelir gönlüm alanın sözünü Böyle şirin kılınç ile her kancaru bakar isem Yetmiş iki milletine geçiriserdi sözünü Hiç kimsene geni ile dostuna âşık olmadı Muhabbet burcunda komuş âşıkların yıldızını Dertsizlere benim sözüm benzer kaya yankısına Hâldaş bilir hâldaşının gönlündeki şol râzını Her kim sever ise seni ebed diri kalır cânı Her dem senin aşkınla geçirir dün ü gündüzünü Zühre eğer göre idi Yunus gözüyle gördüğün Cengini elden bırakıp unuda sâzını …