Bulmadım

Kendime bu yokluktan özge bir iyi kâr bulmadım Benden ednâ halk için kimse zinhâr bulmadım Şöyle fehm ettim ki varlıktır beni yoldan koyan Dâmen-i aşka yapıştım dilde ağyâr bulmadım Zühd ü takvâ ar namus perdesini çâk eder Aşka hemdem olalı gönlümde hiç ar bulmadım Tamu odundan eşeddir intizârın âteşi Ondan özge Mü’mini hâlis kılar nâr bulmadım Tîğ-i hicrân sinemi deldi onulmaz yarası Rumu Şamı eyledim keşt ona tımâr bulmadım Rahm edip Rahmân bu aşkı eyledi ihsân bana Ondan a’lâ halk içinde hoş kafadar bulmadım Bildi Kuddûsî muhakkak nefsin gümrahlığın Dedi benden gayrı halk içre günâhkâr bulmadım