Cenneti Alur Daima

Cenneti alur dâimâ bir dâne-i ihsân Ya nârda yanar mı per-i pervâne-i ihsân İnsân olanın kıymeti ihsânı kadardır Ta’mîr eder elbette ki vîrâneyi ihsân İn’âmları ihsânları hep cem’ eder Allah Cennetde vere kevser-i peymâne-i ihsân İhsân edenin muhsini her demde Hudâ’dır Gülistân olur kabrine her dâne-i ihsân Ger kûşe-i dilde ola bir dürre-i himmet Zülf-i ser-i Hayder’de olan şâne-i ihsân Memdûh-i Huda her dü-cihân ehl-i sehâdır Arşa erişir şevk ile kâşâne-i ihsân LUTFÎ’yi Hudâ bahş ede erbâb-ı sehâya Rûz-i ezelî var idi meyhane-i ihsân