Esenledim Dünya Seni

Nice yıllar ömür sürdüm onca ağlayuban güldüm İşte ecel sana geldim esenledim dünyâm seni Sürdüm ömrümü geçirdim cânım hazrete uçurdum Ecel şerbetin içirdim esenledim dünyâm seni Yürür idim sağ selamet takdir eyledi melâmet Ecel kıldı hoş melâlet esenledim dünyâm seni Gelen geçermis nidelim gelin ahrete gidelim Bu fenayı terk edelim esenledim dünyâm seni Hayr u şerr ettiğin işler ol görünen türlü düşler Bitti bu kamu teşvîşler esenledim dúnyâm seni Dün ü gün ederdim zikir kılar idim Hakk’a şükür Ecel erdi bizi okur esenledim dünyam seni Ben bir derviş idim dostum Hak’dan yana oldu kasdım Ecel tuzağına bastım esenledim dünyâm seni Yaranlarım kardeşlerim Hakk’a lâyık yoldaşlarım Esen kalsın râzdaşlarım esenledim dúnyâm seni Ey Yunus Emre bî-çare özün tutgıl doğru yâre Ölüme yok imiş çâre esenledim dünyâm seni