Ey Dost Bunca Kıylu Kal

Ey dost bunca kıyl u kâl ne maksûd hod bir haber durur Ya bunca cüst ü cû nedir görene bir nazar durur Dağlar aşıp berye söküp ırak yere emek döküp İstediğin bunda iken bu ne aceb sefer durur Hiç ırak isteme onu cânndan içeri cânı Seninle biledir onu görmemek bî-basar durur Hiç varmagıl ırak sefer ömrün geçer ecel erer Dost bundadır halvet sever ne kalaba haşar durur Cânından ol dahi yakın key edeb bekle key sakın Bilir isen dostluk hakın dayim sana ol yâr durur Dilin eydir Çalap hâzır pes kulağın niçin sağır Senin sözüne sen münkir v’allah bu iş hatar durur Sen uyursun ol uyanık eksiğini bilgil bayık Dahi niçe bulam tanık yoldaş u hem râz-dâr durur Bu tevhîd donunu giyen varlığını yoğa satan İş bu yola kâyım duran mutlak bilin ol er durur Ol işler tamam olucak ol düzenlik dirilicek Gözün hicâbın silicek yir-gök dolu dîdâr durur Yunus derd ile girüben aşkın yolunda dembedem Varlığın yoğa sayuban maşûka intizâr durur